Mrauk U

West Myanmar is compleet anders dan de rest. Dit gebied bestaat uit twee provincies Rakhaing en Chin. De bewoners van Rakhaing zijn een soort mix van myanmaranen, IndiŽrs en Bangladesh. Duidelijk veel donkerder van huidskleur en ook het geloof is meer verdeeld. Is Myanmar voor 98% boeddhistisch, hier zijn ook veel moslims en hinduisten. De bewoners zijn ook een stuk harder dan in de rest van Myanmar en Urs kom hier daardoor moeilijk aarden.
De Chins die in het noordwesten wonen zijn weer totaal anders en leven nog geheel in isolatie van de rest van Myanmar. Deze provincie is zeer bergachtig en de inwoners hebben veel overeenkomsten met de Tibetaanse, zowel qua cultuur als qua eetgewoonten. Helaas is reizen in dit gebied niet voor toeristen toegestaan. Ook de reis naar Sittwe en Mrauk U is alleen mogelijk via boot of vliegtuig. Wij zijn gevlogen aangezien de boot slechts eens in de zoveel dagen gaat en niet bepaald betrouwbaar is.

Mrauk U is een dorpje op 5 a 7 uur varen van Sittwe. Het is een oude hoofdstad van het Mrauk U empire, dat daar van 1400 tot 1800 bestond. Het handelde met het midden oosten, Portugal en Holland. Een Hollander die in de 16 eeuw Mrauk U bezocht beschrijft de stad als een van de rijkste steden van AziŽ en vergelijkt het met Amsterdam en Londen qua omvang en ontwikkeling. Toch leuk om te weten dat ik niet de eerste Hollander was die Mrauk U bezocht, echter kan ik niet het zelfde schrijven. Nu is Mrauk U slechts een gehucht met een paar honderd inwoners en kan nog niet eens met Bergschenhoek vergeleken worden. Er was geen elektriciteit en nauwelijks eten. Ons oud en nieuw dat we daar gevierd hebben was dan ook de saaiste ooit. Voor de verandering hebben we op 1 jan maar weer eens een zonsopgang bekeken.

 

Een paar foto's van de ongelooflijke momenten die je hier overdag meemaakt. De vissers in hun boten langs bevuilde rivier oevers. Een competitie olie paalklimmen tussen verschillende groepjes mannen, juigende vrienden, familie en andere omstanders. Ketingrokende vrouwen die sigaren verslinden alsof het chocolade sigaretten zijn. Zelf geen vuur hebben en hun kind vragen om vuur te bietsen. En als laatste de blader verkoopman. Bladeren zijn in Myanmar bijna heilig. (Tenminste die indruk krijg je.) Dit is hetblad dat om de beetlenoot gaat en door vele in Myanmar gekauwd wordt, totdat hun tanden geheel rood gekleurd zijn. Je koopt de bladeren per ons en ze worden goed bekeken en perfect in conditie gehouden. Niemand wil toch op rotte bladeren kauwen?

 

De tempels van Mrauk U en hun boeddhas.

 

 

Het dorpsleven rond Mrauk U. Aangezien Mrauk U buiten de toeristen route ligt krijg je als witkop hier veel aandacht. Mensen staren eerst, zeggen dan zachtjes hallo en kijken dan snel de andere kant op uit schaamte. Iets kopen of een foto nemen krijgt gelijk alle aandacht van iedereen in de omgeving. Soms is het vermoeiend maar meestal is het leuk om mee te maken.

< Back >